Tylko Chrystus może zaspokoić serce człowieka

Tyl­ko Chry­stus mo­że za­spo­ko­ić ser­ce czło­wie­ka. Tyl­ko On da­je si­łę i ra­dość ży­cia, bez wzglę­du na ja­kie­kol­wiek ze­wnętrz­ne ogra­ni­cze­nia i prze­szko­dy. XII Świa­to­wy Dzień Mło­dzie­ży, 1997 r.

Nie wy­star­czy raz od­kryć Chry­stu­sa. Każ­de bo­wiem od­kry­cie Go sta­je się za­chę­tą do te­go, by jesz­cze bar­dziej Go szu­kać i co­raz le­piej po­zna­wać przez sa­kra­men­ty, mo­dli­twę, roz­wa­ża­nie Je­go sło­wa, ka­te­che­zę i wsłu­chi­wa­nie się w na­ukę Ko­ścio­ła. Wa­ty­kan, 1989 r.

Mło­dzi, nie lę­kaj­cie się świę­to­ści. Wzbij­cie się na wy­so­kie szczy­ty, bądź­cie po­śród tych, któ­rzy pra­gną osią­gnąć ce­le god­ne sy­nów Bo­żych. Uwiel­biaj­cie Bo­ga wa­szym ży­ciem! V Świa­to­wy Dzień Mło­dzie­ży, 1990 r.

Bóg jest Mi­ło­ścią, każ­da oso­ba jest ko­cha­na przez Bo­ga, któ­ry cze­ka, by zo­stać przy­ję­ty i umi­ło­wa­ny przez każ­de­go czło­wie­ka. Czło­wiek jest ko­cha­ny przez Bo­ga! Oto pro­ste, a jak­że przej­mu­ją­ce Orę­dzie, któ­re Ko­ściół jest wi­nien czło­wie­ko­wi. Orę­dzie z oka­zji IV ŚDM, 1989 r.

Dro­ga Mło­dzie­ży, przyj­mij­cie mi­łość, ja­ką Bóg pierw­szy was ob­da­rza. Trzy­maj­cie się tej nie­za­wod­nej praw­dy: „Je­go mi­łość nie od­stą­pi od was i nie za­chwie­je się Je­go przy­mie­rze po­ko­ju z wa­mi” (por. Iz 49, 16). Orę­dzie z oka­zji XIV ŚDM, 1999 r.

Nie­ste­ty czło­wiek współ­cze­sny, im bar­dziej za­tra­ca świa­do­mość grze­chu, tym mniej po­szu­ku­je Bo­że­go prze­ba­cze­nia: to wła­śnie jest źró­dłem wie­lu pro­ble­mów i trud­no­ści na­szych cza­sów. Za­chę­cam was, by­ście na no­wo od­kry­li pięk­no i bo­gac­two ła­ski sa­kra­men­tu po­jed­na­nia. Orę­dzie z oka­zji XIV ŚDM, 1999 r.

Niech świa­tło Chry­stu­sa oświe­tla wa­sze ży­cia. Nie cze­kaj­cie, aż sta­nie­cie się star­si, by wte­dy wy­ru­szyć ścież­ką świę­to­ści. Świę­tość jest za­wsze mło­da, tak jak wiecz­na jest mło­dość Bo­ga. Prze­każ­cie wszyst­kim pięk­no kon­tak­tu z Bo­giem, któ­ry na­da­je sens wa­sze­mu ży­ciu. Do­wn­sview, 2002 r.