Do koń­ca ich umi­ło­wał” (J 13, 1). (…) Oto w cza­sie wie­cze­rzy Je­zus wsta­je od sto­łu i za­czy­na myć uczniom no­gi. Piotr po­cząt­ko­wo się sprze­ci­wia, póź­niej poj­mu­je i go­dzi się. My rów­nież je­ste­śmy we­zwa­ni do zro­zu­mie­nia, że pierw­szą po­win­no­ścią ucznia jest słu­cha­nie swe­go Pa­na i otwar­cie ser­ca na przy­ję­cie ini­cja­ty­wy Je­go mi­ło­ści. Do­pie­ro po tym zo­sta­nie za­pro­szo­ny, by z ko­lei on sam czy­nił to, co uczy­nił Na­uczy­ciel. On rów­nież bę­dzie mu­siał „umy­wać no­gi” bra­ciom, wy­ra­ża­jąc w ge­stach po­słu­gi dru­gim tę mi­łość, któ­ra jest syn­te­zą ca­łej Ewan­ge­lii (por. J 13, 1–20). I da­lej pod­czas wie­cze­rzy, wie­dząc, że na­de­szła już Je­go „go­dzi­na”, Je­zus bło­go­sła­wi i ła­mie chleb, po czym po­da­je go apo­sto­łom, mó­wiąc: „To jest Cia­ło mo­je”; po­dob­nie czy­ni z kie­li­chem: „To jest mo­ja Krew”. I po­le­ca im: „Czyń­cie to (...) na mo­ją pa­miąt­kę” (por. 1 Kor 11, 24–25). Praw­dzi­wie jest w tym świa­dec­two mi­ło­ści aż „do koń­ca” (J 13, 1). Je­zus da­je sie­bie na po­karm uczniom, aby się z ni­mi zjed­no­czyć. Raz jesz­cze do­cho­dzi do gło­su „lek­cja”, któ­rej trze­ba się na­uczyć: przede wszyst­kim na­le­ży otwo­rzyć ser­ce, by przy­jąć mi­łość Chry­stu­sa. To On wy­cho­dzi z ini­cja­ty­wą – dzię­ki Je­go mi­ło­ści sta­je­my się zdol­ni ko­chać na­szych bra­ci. A za­tem umy­cie nóg i sa­kra­ment Eu­cha­ry­stii to dwa prze­ja­wy tej sa­mej, jed­nej ta­jem­ni­cy mi­ło­ści, po­wie­rzo­nej uczniom, „aby­ście – mó­wi Je­zus – i wy tak czy­ni­li, jak Ja wam uczy­ni­łem” (J 13, 15). (…)

Wiel­bi­my Cię, o cu­dow­ny Sa­kra­men­cie obec­no­ści Te­go, któ­ry swo­ich „umi­ło­wał do koń­ca”. Dzię­ku­je­my Ci, o Pa­nie, któ­ry w Eu­cha­ry­stii bu­du­jesz, gro­ma­dzisz i oży­wiasz Ko­ściół. (…) I Ty, Ma­ry­jo, Nie­wia­sto „Eu­cha­ry­stii”, (…) po­móż nam prze­ży­wać Ta­jem­ni­cę eu­cha­ry­stycz­ną w du­chu Ma­gni­fi­cat. Niech na­sze ży­cie bę­dzie nie­koń­czą­cym się wiel­bie­niem Wszech­mo­gą­ce­go, któ­ry skrył się pod skrom­ny­mi po­sta­cia­mi eu­cha­ry­stycz­ny­mi.

 

Bł. Jan Pa­weł II

Wa­ty­kan, 17.04.2003 r.

 

Najnowszy numer:
Najnowszy numer:
Polecamy: