Kościół żyje Eucharystią

Ile­kroć bo­wiem spo­ży­wa­cie ten chleb i pi­je­cie kie­lich, śmierć Pa­na gło­si­cie, aż przyj­dzie” (1 Kor 11, 26). W po­wyż­szych sło­wach św. Pa­weł przy­po­mi­na chrze­ści­ja­nom Ko­ryn­tu, że „wie­cze­rza Pań­ska” nie jest tyl­ko spo­tka­niem na uczcie, lecz – przede wszyst­kim – pa­miąt­ką od­ku­pień­czej ofia­ry Chry­stu­sa. Kto bie­rze w niej udział, jak wy­ja­śnia apo­stoł, jed­no­czy się z mi­ste­rium śmier­ci Pa­na, a na­wet wię­cej – sta­je się jej „gło­si­cie­lem”. Tak więc ist­nie­je ści­sły zwią­zek mię­dzy „spra­wo­wa­niem Eu­cha­ry­stii” i gło­sze­niem Chry­stu­sa. Gdy jed­no­czy­my się z Nim (…), sta­je­my się jed­no­cze­śnie mi­sjo­na­rza­mi wy­da­rze­nia, któ­re ten ob­rzęd uobec­nia. (…)

Dro­dzy bra­cia i sio­stry, bę­dzie­my na no­wo prze­ży­wać tę wspa­nia­łą rze­czy­wi­stość w cza­sie uro­czy­sto­ści Bo­że­go Cia­ła, pod­czas któ­rej Ko­ściół nie tyl­ko spra­wu­je Eu­cha­ry­stię, lecz uro­czy­ście nie­sie Naj­święt­szy Sa­kra­ment w pro­ce­sji, gło­sząc pu­blicz­nie, że Chry­stus zło­żył sie­bie w ofie­rze dla zba­wie­nia ca­łe­go świa­ta.

Wdzięcz­ny za ten ogrom­ny dar, Ko­ściół gro­ma­dzi się wo­kół Naj­święt­sze­go Sa­kra­men­tu, po­nie­waż w nim wi­dzi źró­dło i szczyt swe­go ist­nie­nia i dzia­ła­nia. (…) Chry­stus, „chleb ży­wy, któ­ry zstą­pił z nie­ba” (J 6, 51), mo­że za­spo­ko­ić głód czło­wie­ka w każ­dej epo­ce oraz w każ­dym za­kąt­ku zie­mi. Jed­nak­że On nie chce te­go czy­nić sam i dla­te­go – po­dob­nie jak wte­dy, gdy roz­mno­żył chleb – po­słu­gu­je się ucznia­mi. „On wziął te pięć chle­bów i dwie ry­by, spoj­rzał w nie­bo i od­mó­wiw­szy nad ni­mi bło­go­sła­wień­stwo, po­ła­mał i da­wał uczniom, by po­da­wa­li tłu­mo­wi” (Łk 9, 16). Ten cu­dow­ny znak sta­no­wi sym­bol naj­więk­szej ta­jem­ni­cy mi­ło­ści, po­na­wia­ją­cej się co­dzien­nie we Mszy św.: po­przez wy­świę­co­nych sza­fa­rzy Chry­stus ofia­ru­je w da­rze swo­je Cia­ło i swo­ją Krew za ży­cie ludz­ko­ści. (…)

 

Bł. Jan Pa­weł II

Rzym, Ba­zy­li­ka św. Ja­na na La­te­ra­nie, 10 czerw­ca 2004 r.