Eucharystia źródłem życia Kościoła

Dro­dzy Bra­cia i Sio­stry!

Eu­cha­ry­stia wraz z chrztem i bierz­mo­wa­niem znaj­du­je się w cen­trum „wta­jem­ni­cze­nia chrze­ści­jań­skie­go” (…). W cen­trum prze­strze­ni prze­zna­czo­nej na ce­le­bra­cję znaj­du­je się oł­tarz, któ­ry jest sto­łem na­kry­tym ob­ru­sem, a to nas skła­nia do my­śle­nia o uczcie. Na sto­le znaj­du­je się krzyż, by wska­zy­wać, że na tym oł­ta­rzu spra­wo­wa­na jest ofia­ra Chry­stu­sa: On jest po­kar­mem du­cho­wym, któ­ry tam się przyj­mu­je, pod po­sta­cią chle­ba i wi­na. Obok oł­ta­rza znaj­du­je się am­bo­na, to zna­czy miej­sce, z któ­re­go gło­si się Sło­wo Bo­że: wska­zu­je to, iż tu­taj gro­ma­dzi­my się, by słu­chać Pa­na, któ­ry prze­ma­wia przez Pi­smo Świę­te, a więc otrzy­my­wa­nym przez nas po­kar­mem jest tak­że Je­go Sło­wo.

Sło­wo i Chleb we Mszy św. sta­je się jed­no­ścią, tak jak pod­czas Ostat­niej Wie­cze­rzy, kie­dy wszyst­kie sło­wa Je­zu­sa, wszyst­kie zna­ki, ja­kie uczy­nił, kon­den­su­ją się w ak­cie ła­ma­nia chle­ba i ofia­ro­wa­nia kie­li­cha, za­po­wia­da­jąc ofia­rę krzy­ża w owych sło­wach: „Bierz­cie i jedz­cie, to jest Cia­ło mo­je... Bierz­cie i pij­cie, to jest Krew mo­ja”.

Gest Je­zu­sa do­ko­na­ny pod­czas Ostat­niej Wie­cze­rzy jest naj­wyż­szym dzięk­czy­nie­niem Oj­cu za Je­go mi­łość, za Je­go mi­ło­sier­dzie. (…) Ce­le­bra­cja eu­cha­ry­stycz­na jest czymś znacz­nie wię­cej niż tyl­ko ucztą: jest pa­miąt­ką Pas­chy Je­zu­sa, cen­tral­nej ta­jem­ni­cy zba­wie­nia. „Pa­miąt­ka” nie ozna­cza je­dy­nie ja­kie­goś wspo­mnie­nia, ale pra­gnie po­wie­dzieć, że za każ­dym ra­zem, kie­dy spra­wu­je­my ten sa­kra­ment, uczest­ni­czy­my w ta­jem­ni­cy mę­ki, śmier­ci i zmar­twych­wsta­nia Chry­stu­sa. (…)

Dro­dzy przy­ja­cie­le, ni­gdy nie bę­dzie­my w sta­nie do­sta­tecz­nie po­dzię­ko­wać Bo­gu za dar, ja­ki nam dał w Eu­cha­ry­stii! Jest to bar­dzo wiel­ki dar. Dla­te­go tak waż­ne jest uczest­ni­cze­nie w nie­dziel­nej Mszy św., nie tyl­ko po to, że­by się mo­dlić, ale tak­że aby otrzy­mać Ko­mu­nię, ten chleb, któ­ry jest Cia­łem Je­zu­sa Chry­stu­sa, któ­re nas zba­wia, prze­ba­cza, jed­no­czy z Oj­cem. (…)

 

Oj­ciec Świę­ty Fran­ci­szek

Wa­ty­kan, 5.02.2014 r.